In Japan zijn een aantal medewerkers van Prada ontslagen omdat ze te lelijk, te oud en/of te dik zijn. Hoe gruwelijk kunnen we als soort zijn. En toch begrijp ik het vanuit een marketing standpunt stiekem wel een beetje…
Prada is gebouwd op een flinterdun imago van oppervlakkige schoonheid. Dat is wat het merk verkoopt, oppervlakkige schoonheid. Het is hooghartig, arrogant, onbetaalbaar en onredelijk. Maar zonder dat zou Prada Prada niet zijn. Dus of het nu menselijk is of niet, Prada weet als geen ander wat haar merk maakt of breekt.
Niemand dwingt je om bij Prada te gaan werken. Je kiest bij je sollicitatie zelf voor deze slangenkuil. En er komt dus altijd een moment dat je in je te dikke of te oude kont gebeten wordt…
Om dit koude stuk nog wat extra kracht bij te zetten, een scene uit ‘The Devil Wears Prada’
Tags: lelijk, marketing, Mike Bakker, Prada
